Sinds 2023 kan je de ISO-standaard voor duidelijke taal aankopen. De volledige naam van de standaard luidt ‘ISO 24495-1:2023 Duidelijke taal - Deel 1: Hoofdbeginselen en richtlijnen’.
De standaard is oorspronkelijk opgesteld in het Engels en het Frans. Sinds 2025 is er een Nederlandse vertaling. De standaard geldt:
voor de meeste talen van de wereld
voor schriftelijke communicatie: teksten op papier en digitale teksten
voor communicatie met een breed publiek
Algemene principes en concrete richtlijnen
De standaard bestaat uit vier algemene principes en 19 concretere richtlijnen. Hieronder vind je telkens één richtlijn per principe als voorbeeld. We mogen de inhoud van de standaard niet helemaal overnemen, omdat die beschermd is door auteursrecht. Daarom beperken we ons hier tot enkele voorbeelden van richtlijnen. (zie ook ‘Mag je de standaard delen?’)
Principe 1
Lezers krijgen de informatie die ze nodig hebben.
Richtlijn:
Kies inhoud die lezers nodig hebben.
Principe 2
Lezers kunnen gemakkelijk vinden wat ze nodig hebben.
Richtlijn:
Gebruik koppen die de lezers helpen voorspellen wat er gaat komen.
Principe 3
Lezers kunnen gemakkelijk begrijpen wat ze vinden.
Richtlijn:
Kies woorden waarmee de lezers vertrouwd zijn.
Principe 4
Lezers kunnen de informatie gemakkelijk gebruiken.
Richtlijn:
Betrek beoogde lezers waar mogelijk.
Duidelijke taal is niet vrijblijvend
Duidelijke taal zorgt ervoor:
dat mensen beter begrijpen wat hun rechten en plichten zijn
dat ze juiste keuzes kunnen maken
dat ze meer vertrouwen hebben in jouw organisatie
Duidelijke taal is dus niet vrijblijvend. Organisaties hebben behoefte aan een gedeeld en onderbouwd kader waarmee ze keuzes kunnen verantwoorden. Daarom is de ISO-standaard er gekomen. Het toont aan dat duidelijke taal een internationale voorwaarde voor kwaliteit is.
Nog niet afdwingbaar
Een ISO-standaard is geen wet. Organisaties en bedrijven kiezen dus zelf of ze een standaard volgen. Een ISO-standaard kan wel afdwingbaar worden als een wet of contract ernaar verwijst. Voorlopig nemen Nederland en België de standaard nog niet op in de wet.