Wat is de ISO-standaard?
Een internationaal netwerk van experts werkte er jarenlang aan, volgens een strikte procedure van ISO. Die procedure bestaat uit zes fases, elk verdeeld in verschillende subfases.
De experts werken volgens het ‘consensusmodel’ van ISO. Gedurende de procedure bespreken ze de voorstellen uitgebreid. Met alle opmerkingen houden ze rekening. Gaat de grote meerderheid akkoord, en heeft niemand fundamentele bezwaren? Dan gaan ze over naar de volgende fase.
Deze standaard is het eerste deel van een reeks standaarden over duidelijke taal. De komende jaren verschijnen er andere delen die gebaseerd zijn op het eerste deel.
Wat is de geschiedenis van de ISO-standaard(en)?
Wat brengt de toekomst?
-
Er is voor het eerst sprake van een standaard voor duidelijke taal tijdens een internationale conferentie in Amsterdam.
The International Plain Language Federation (IPLF) wordt gevormd:
om tot een definitie van duidelijke taal te komen
om te werken aan een standaard voor duidelijke taal
-
IPLF besluit om de standaard te ontwikkelen in de schoot van ISO, omdat die veel ervaring heeft met de ontwikkeling van internationale standaarden.
-
Ongeveer 50 experts uit 25 verschillende landen werken aan de standaard.
-
Deel 1 van de standaard verschijnt.
-
Deel 2 over duidelijke juridische communicatie verschijnt.
Die heet voluit: ‘ISO 24495-2:2025 Plain language, Part 2: Legal communication’, voorlopig enkel in het Engels en Frans beschikbaar op de website van ISO.
-
Deel 3 over duidelijke wetenschapscommunicatie verschijnt.
Deel 4 verschijnt, met voorwaarden om de principes van duidelijke taal te implementeren in organisaties.
-
Deel 5 en 6 zijn in ontwikkeling. Het jaar van publicatie is nog onduidelijk.
Deel 5 gaat over manieren om documenten op te maken en te structureren.
Deel 6 gaat over manieren om documenten te evalueren.